The man and his window pane

One day, a man was sitting near his window and watching the neighbour taking care of his plants in garden. He called his wife and told "see how shabby his looks are. He is a well settled person cant he dressup well?" From then he used to notice the neighbour through his window and complaining about his looks... It became a habit for him. One day his wife came inside the room hearing him telling bad about his neighbor. She immediately took one sponge and cleaned the window pane. The next moment the man looked outside and astonished. His neighbors garden was so beautiful and the man taking care of the plant looked even more handsome and happier. Wife came to him and told "It was your window pane which was dirty,not our neighbour of his surroundings. Without realising that you started complaining about him. "

We can relate this incident to some people in our life... they dont realise about their weak points or faults.They dont realise what all blessings they have got. Instead they will complain about others for all that happens to them. They will always compare their life with others and dwell with self-indulge on own sorrows or misfortunes.

Stop complaining. Start living life the way you wish to.

ഞണ്ടുകളുടെ നാട്ടിൽ

ഇപ്പോൾ ദിവസവുമുള്ള ആശുപത്രി സന്ദർശനങ്ങളിൽ ഒരുപാട് മുഖങ്ങൾ കാണാറുണ്ട്. പല ഭാഷകൾ സംസാരിക്കുന്നവർ ...പല വേഷങ്ങൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നവർ... പലതരം അസുഖമുള്ളവർ ...ദിവസവും പതിനായിരങ്ങളാണ് വന്നുപോവുന്നത്. ആദ്യ ദിവസം ഈ തിരക്ക് കണ്ട് മനസ്സിൽ അറിയാതെ തോന്നിപ്പോയി ഇത്രയധികം രോഗികളോ ഈ നാട്ടിൽ  എന്ന് . ആശുപത്രിക്ക് മുൻപിലുള്ള വിനായകനെ പ്രാർത്ഥനയോടെ വണങ്ങിക്കൊണ്ടു മനസ്സിൽ വലിയൊരു ഭാരവുമായി Oncology department ൽ ഡോക്ടർ appointment നു വേണ്ടി കാത്തുനിൽക്കുന്ന എന്നോട് ഒരു 30 -32 വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ആൾ ചോദിച്ചു ഇവിടെ oncology ഇൽ നല്ല doctor ആരാണെന്ന് അറിയുമോ ? ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങളും ആശങ്കയും നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന എന്നോട് ... ഞാൻ പറഞ്ഞു "അറിയില്ല , internet ൽ search ചെയ്ടിട്ടാ ഞങ്ങൾ വന്നത് എന്ന് ". അയാൾ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ എവിടെയോ മറഞ്ഞു ...ഞാൻ Mobile ഇൽ Cancer  നെ പറ്റി പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ search  ചെയ്‌തുകൊണ്ടിരുന്നു. കുറച്ചു നേരത്തിനുശേഷം അയാൾ വീണ്ടും വന്നു 
" നിങ്ങൾ ഏതു Site ഇൽ ആണ് Search ചെയ്തത് ?"
എനിക്ക് നല്ല  ദേഷ്യം തോന്നി ... കുറച്ച കടുത്ത സ്വരത്തിൽ  പറഞ്ഞു Practo ൽ  search ചെയ്തു നോക്കിക്കോളൂ   എന്ന് ....അയാൾ വീണ്ടും പോയി ...   അപ്പോൾ തന്നെ തിരിച്ചു  വന്നു വീണ്ടും ചോദ്യം "നിങ്ങൾ ഏതു Doctor ആണ് കാണുന്നത് "
എനിക്ക് ശെരിക്കും ദേഷ്യം സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു ...എന്നാലും ഞാൻ കടുത്തൊന്നും പറയാതെ Doctor  ൻറെ പേര് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു...
കുറേ ദിവസങ്ങൾ പിന്നിട്ടു അച്ഛനേയും കൂട്ടിയുള്ള ആശുപത്രി സന്ദർശനം പതിവായി...വളരെ വിഷമം ഉണ്ടായെങ്കിലും എല്ലാവരും ആ അവസ്ഥയോടു പൊരുത്തപ്പെട്ടു ... എല്ലാം വേഗം മാറി തിരിച്ചു  വരുമെന്നുള്ള പ്രതീക്ഷയിൽ ഞങ്ങൾ മക്കൾ മാറി മാറി ദിവസവും  അച്ഛനെയും കൂട്ടി radiation  നു പോയി വന്നു . മിക്കവാറും ദിവസങ്ങളിൽ ഞാനായിരുന്നു അച്ഛന്റെ കൂട്ട് . അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം radiation റൂമിൻറെ പുറത്തിരിക്കുമ്പോൾ ഒരാൾ  ഇറങ്ങിവരുന്നു... എന്റെ  കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി ഒന്നുകൂടെ ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി .. അതെ  ഇത് അയാൾ തന്നെയാണ് ....അന്ന് എന്നോട് സംസാരിച്ച ആൾ ....
ഞാൻ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല അന്നത്തെ ആ ചോദ്യങ്ങളെല്ലാം ഒരു രോഗിയുടെ ഉത്കണ്ഡകളായിരുന്നെന്ന്...Cancer  എന്ന മഹാമാരി പിടിച്ചുകുലുക്കിയ ഒരു മനസിന്റെ രോദനങ്ങളായിരുന്നെന്ന് ....

ഇന്ന് ഞാൻ ഇതെഴുതുമ്പോൾ എന്റെ അച്ഛൻ ഞങ്ങളുടെ കൂടെയില്ല....മികച്ച ചികിത്സ കിട്ടിയിട്ടും ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവരാൻ കഴിയാതെ പോവുന്ന ഒത്തിരിയേറെ ആളുകളുടെ കൂടെ ഞങ്ങളുടെ അച്ഛനും...
ആ അപരിചിതനായ വ്യക്ത്തി രോഗത്തെ തോൽപ്പിച്ച് ജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങിക്കാണുമോ ...അങ്ങനെയാവട്ടെ എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു ....അങ്ങനെ ആയിക്കാണുമെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു ....
അന്നത്തെ എൻറെ  വാക്കുകൾ മനസ്സിൽ മുറിപ്പെടുത്തിയെങ്കിൽ ക്ഷമിക്കു സഹോദരാ .....

nanutha ormakal

നനുത്ത ഓർമ്മകൾ 

മഴക്കാലം തൽക്കാലം തീർന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു. തൊടിയിലെ മൂവാണ്ടൻ മാവും മുത്തശ്ശിപ്പുളിമരവും  എല്ലാം വെയിലിൽ വാടിതളർന്നു നിൽകുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് ഞാൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്... കയ്യണിയിലൂടെ വെള്ളം ഒഴുകിവരുന്നു .പണ്ടുകാലത്തെ അഞ്ജലോട്ടക്കാരനെ ഓർമിപിക്കും പോലെ ആയിരുന്നു വെള്ളത്തിന്റെ വരവ് .അഞ്ജലോട്ടക്കാരൻ മണിയടിച്ചു ഓടിനടന്നു സന്ദേശങ്ങൾ എത്തിക്കുന്നതുപോലെ കയ്യാണിയിലൂടെ ചെറു കല്ലുകളിലും തെങ്ങിൻ വേരുകളിലും താളം തട്ടി കളകളം പാടി വെള്ളവും ഒഴുകിവരുകയാണ്.

ഈ കാഴ്ച എനിക്ക് ഒരു പുതുമയല്ല. പണ്ട് മധ്യവേനലവധിക്ക് സ്കൂൾ അടക്കുന്ന എൻറെ തറവാട്ടിൽ ഞങ്ങൾ കുട്ടികളെല്ലാം ഒത്തുകൂടുന്ന സമയം...ഒരു ഉത്സവത്തിൻറെ പ്രതീതി ആയിരുന്നു... അമ്മമാർ എല്ലാം അടുക്കളയിൽ  വിഭവസമൃധമായ സദ്യ ഉണ്ടാക്കുന്ന തിരക്കിൽ...ഞങ്ങൾ കുട്ടികളാവട്ടെ പലതരം കളികളിലും ... ആകാശം-ഭൂമി , കളം വരച്ചു കളി ,ക്രിക്കറ്റ്‌ ,കഞ്ഞിയും കറിയും ,സാറ്റ് , ഇങ്ങനെ നീളുന്നു കളികളുടെ ലിസ്റ്റ് ...

ആ സമയത്തൊക്കെ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റുവരുമ്പോൾ കാണുന്ന കാഴ്ചകളിൽ ഒന്നായിരുന്നു കയ്യാണിയിലൂടെ ഒഴുകിവരുന്ന വെള്ളം.വല്യച്ചൻ ദിവസവും പറമ്പ് മുഴുവൻ നനയ്ക്കും.അന്നൊക്കെ മോട്ടോർ അടിച്ച് കയ്യാനിയിലൂടെ വെള്ളം തിരിക്കുന്നതിന് ഉത്സാഹത്തോടെ ഞങ്ങളും വല്യച്ഛന്റെ പിന്നാലെ പോവുമായിരുന്നു. പട്ടണത്തിൽ നിന്ന് വന്ന ചില കൊച്ചു കളിക്കൂട്ടുകാർക്ക് ഇതെല്ലാം പുത്തൻ കാഴ്ചകളായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവർക്കായിരുന്നു കൂടുതൽ ഉത്സാഹം അവർക്കായിരുന്നു പറമ്പിൽ വെള്ളം തിരിക്കാൻ . പിന്നെ കുട്ടികളാവുമ്പോൾ വെള്ളത്തില കളിക്കാനുള്ള താല്പര്യം കൂടുമെന്ന് ഊഹിക്കാമല്ലോ .പറമ്പിൽ മുഴുവൻ ഒരു വലിയ സർപ്പത്തെപ്പോലെ വളഞ്ഞുപുളഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കയ്യാണിയിലൂടെ  വെള്ളം പോവുന്നത് കണ്ടുനില്കാൻ തന്നെ ഒരു കൌതുകമാണ് .പറമ്പിൽ  നട്ടിരിക്കുന്ന ജാതിക്കും തെങ്ങിനും പച്ചക്കറികള്ക്കുമെല്ലാം  ദാഹജലം കൊടുത്തുകൊണ്ട് ആ നീളൻ  പാമ്പ് വിസ്തരിച്ചങ്ങനെ  കിടക്കുകയാണ് .കയ്യാണിയില്ലാത്ത  ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ  ഞങ്ങൾ കുട്ടികൾ പാത്രം വച്ച് വെള്ളം തട്ടിയിടുമായിരുന്നു . ഞങ്ങളിൽ തന്നെ കുറച്ച്  പരിചയമുള്ളവർ കാലുകൊണ്ട് വെള്ളം തേമ്പി ഇടാറുണ്ട്  . മറ്റുള്ളവരുടെ മുൻപിൽ ആലാവനുള്ള  ഒരു അവസരം കൂടിയായിരുന്നു അത്.അങ്ങനെ നനയും കളിയും എല്ലാം കഴിയുമ്പോഴാണ് അടുത്ത ഉത്സവം... കുളി .അത് ശരിക്കും ഉത്സവം തന്നെ ആയിരുന്നു. കോണ്ക്രീറ്റ്  ചെയ്ത വലിയൊരു  ടാങ്കിൽ വല്യഛൻ  വെള്ളം നിരച്ചിടും  അതിലാണ് കുളി .ഓരോരുത്തരായി അതിലേക്ക് ചാടലും മാറിയലും  ആകെപ്പാടെ ഒരു ബഹളം .ആന കുളത്തിലിറങ്ങുന്ന പോലെ എന്ന് കേട്ടിട്ടില്ലേ... അതുതന്നെ ആയിരുന്നു സത്യത്തിൽ അവിടെ നടക്കാറു . ആനയെ പാപ്പാൻ തോട്ടി കാണിച്ചു പേടിപ്പിക്കുന്ന   പോലെ ഞങ്ങള്ക്കും ഒരു പാപ്പാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ അച്ഛൻ.ടാങ്കിൽ നിന്ന്  ഇറങ്ങാതെ വെള്ളത്തില കളിക്കുന്നവരെ വദികാനിച്ച്  പേടിപ്പിച്ചു അച്ഛൻ താഴെ ഇറക്കുമായിരുന്നു.

പിന്നെ സ്വാദിഷ്ടമായ ഭക്ഷണം.അതുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നേം കളികളായി...
കളികളിൽ എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടം സാറ്റ്  ആയിരുന്നു. ഒരാള് 50 വരെ എന്നും മറ്റുള്ളവര ഒളിക്കും പിന്നീട അയാള് അവരെ കണ്ടുപിടിക്കണം.എല്ലാവരെയും കണ്ടുപിടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ അടുത്തയാളുടെ ഊഴമായി. ഒരുപാട് വല്യ പറംബായതിനാൽ ഒളിക്കാൻ ഞങ്ങള്ക്ക് ഒത്തിരി സ്ഥലങ്ങളുണ്ടായി  . തടിയൻ  പുളിമരത്തിൻറെ പിന്നിലും , പുല്ക്കൂട്ടിലും,തെങ്ങുനടാൻ  കുഴിച്ച കുഴികൾ വരെ ഞങ്ങൾ ഒളിതാവളങ്ങളാക്കി. കളികൾക്കിടയിൽ വീഴ്ചയും പരിക്കുകളും ഒരുപാടുണ്ടായി പക്ഷെ അതൊന്നും കാര്യമാക്കാരുണ്ടായില്ല . ഇടക്ക് പറമ്പിലെ മാവിലും പേരമരത്തില്മൊക്കെ കയറി പഴങ്ങൾ പൊട്ടിച്ചുതിന്നു  ഞങ്ങൾ വിശപ്പടക്കും .

ഇന്ന് രാവില പറമ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ  കുട്ടിക്കാലത്തെ രസകരമായ നിമിഷങ്ങളൊക്കെ ഓര്മ്മ വന്നു .ഇന്ന്   തിരക്കുപിടിച്ച ജീവിതതിനിടക്ക്  വേനലവധികളും വര്ഷവും മാറി വരുന്നത് ആരും ഓർക്കാറില്ല . ഇന്നും മുത്തശശിപ്പുളിമരവും  മൂവാണ്ടൻ  മാവുമൊക്കെ കയ്യാനിയിലൂടെ വെള്ളം വരുന്നതും കാത്ത് ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. അവര്ക്ക് ആവശ്യത്തിനു ദാഹജലവും കിട്ടുന്നുണ്ട്.ഇന്നും പറമ്പില ആ കയ്യാണി സർപ്പം  പറന്നു കിടക്കുന്നുണ്ട്.  വ്യത്യാസം ഒന്നുമാത്രം. പണ്ട് ഒരു bettallion ആയി പോയിരുന്നിടത്ത്  ഇന്ന് വല്യച്ചൻ  ഒറ്റയ്ക്ക് പോവുന്നു.കുട്ടികളുടെ കളിയും ചിരിയും ഇണക്കവും പിണക്കവും എന്നെപ്പോലെ ഈ തറവാടും ഓർക്കുന്നു  .


Dedicated to all my sweet cousins in memories of those wonderful times we spent together.Hope you
people will also recollect those wonderful days, with some tears in your eyes like I am doing now. 

Love you and miss u all.